در سایه ی دیوارهای همین امامزاده بزرگ شده بود... از پشت ، ماهیگیر بود ، از شکم کولی تبار ... مادرش را هزار سال قبل جنگلی ها دزدیدند... پدرش کنار رودخانه ای سپید چنان گریست که دریای خزر پدیدار شد...! مسعود احمدی ۱۵شهریور

قلم و کاغذ می دهند به کودکان جنگ... - : فقط کوه و دشت را نقاشی کنید ... ناگاه تمام دشت ها پُر می شوند از مردان خشمگین که دیوانه وار به سوی کوه شلیک می کنند ...! مسعود احمدی ۱۸شهریور۹۵

نیمه شب دلتنگی هایم را آهسته می گریم ... می ترسم سحر بیدار شود ...! مسعود احمدی ۹ شهریور ۹۵

انگار که هنوز خرمشهر را خدا آزاد نکرده است... انگار که دزفول هنوز سه وعده در روز موشک می خورد... انگار که هنوز اسرای جنگ به خانه باز نگشته اند ... همه جا پُر از کفتر بازان صلح شده است اما ویروس جنگ هنوز در گلبول های قرمزمانمخفیانه نفس می کشد ... گلبولهای سفید سپیده ی صبح را هرگز نخواهند دید ...! مسع...